براي زندگي کردن .....

بسيار کم فرصت داريم :

اما براي روزي که خواهيم رفت

از اينجا تا ابديت

قدر ثانيه هاي زندگيت را بدان

شايد ان دنيا: انگونه که فکر ميکني نباشد!!!

..............................

ميدوني ادما تا وقتي عاشق نشدن افکار و ايده هاي مسخره اي

راجع به عشق دارن . که عشق هيچ کدوم اونها نيست . هيچکدوم

. عشق اونقدر لطيف و اونقدر تيز و برنده ست که کمتر دلي

 تابش را داره . اره ! حالا به اعتقادات روزهاي کودکي ام

 برميگردم . انروزها که مي انديشيدم براي هر قلب تنها يک

عشق وجود داره. ادما وقتي وارد عشق ميشن به اندازه ظرفيت

 بالهاشون مي پرن و به اندازه توان پاهاشون جلو ميرن . بعضيا

همون اول کار ميمونن بقيه هم وسط راه ، خيلي کم هستن

 اونهايي که تا تهش ميرن ! نه اينکه اونقدر قوي باشن که

 پاهاشون نلغزه يا زانوهاشون نلرزه ! نه اينکه زمين نميخورن و

 زخمي نميشن . نه ! همه اين بلا ها سرشون مياد اما صبورن و

 تاب ميارن . اگه به پا نشد ، به سر ميرن!!!!

اي خوش ان مست که در پاي حريف سرو دستار نداند که

کدام اندازد تا چند وقت پيش فکر ميکردم وقتي عشق ميره ،

 چقدر ابلهند اون

 ادمايي که به عاشق توي راه مونده پيشنهاد تجربه هاي تازه را

ميدن و چقدر ابله ترن اونهايي که فکر ميکنن ميشه با يه عشق

 تازه جبران مافات کرد . اما حالا تازه ميفهمم عشق هيچ وقت

 نميره . هميشه هست . ادما هستن که از عشق پرت ميشن

 بيرون . يعني شايد يه جورايي وقتي لياقتشو نداشته باشن با يه

 تيپا ميندازتشون بيرون و داغشو به دلشون ميذاره.

! عشق ارزشه ، نه معشوق!  عشق کم و زياد نميشه ، عوض نميش

ه ولي دگرديسي پيدا ميکنه مثل کرم ابريشم که پروانه ميشه !

ادما به اندازه ظرفشون از عشق سهم دارن . ظرف بعضي ها يه

 فنجونه ، ظرف بعضي ها تشت . اما هستن کسانيکه ظرفيتشون

اندازه يه درياست يا حتي اقيانوس!

هي تو ! اره خود  خود تو ! ظرف تو چقدره؟ ظرفت را داري

 از چي پر ميکني؟ اره عشق ارزشه نه معشوق اما معشوق اون

 کسيه که ارزش را توي ظرف تو ميريزه ! اونه که نوع ارزش

 را انتخاب ميکنه . توي ظرف بعضي ها اب ميريزن براي بعضي

 هاي ديگه  گلاب . خوش به حال اون عده معدودي که توي

 ظرفشون شراب بريزن ! شراب طهور ! مستي ابدي عشق

 ..................

نگاه کن ! به ظرفت ! توش چيه ؟

من ...... تو ...... ما از اون تنها وارثان ! از تنها بازماندگان

 عشاق اساطيري هستيم که ظرفشون اندازه دريا بوده ! نگاه

کن به ظرفت ! توش چيه ؟

درسته همه دريا ها را پر کرده ؛ اما لياقت ظرف تو شراب !!!

اينو يادت باشه!!!

شبها که تا معبد اسماني دعا بالا ميريم تا براشون خوشحالي ،

خوشبختي و خرسندي رو طلب کنيم

 و به خدا بگيم هواي اونها رو داشته باشه .يادمون بمونه که

براي خودمون هم دعا کنيم دعا کنيم که

!!!!! برف بياد  !!!!!

فردا سه شنبه 17 مرداد

تولد يک سالگی خواهرزاده

عزيزم  ياسی جون

آري آغاز دوست داشتن است

گرچه پايان راه ناپيداست

من به پايان دگر نينديشم

که همين دوست داشتن زيباست

اگر......

اگر يكي رو ديدي كه وقتي داري رد ميشي بر ميگرده و

 نگاه ميكنه بدون براش مهمي..

اگر يكي رو ديدي كه وقتي داري مي افتي بر ميگرده و با

 عجله مياد به سمتت بدون براش عزيزي

اگر يكي رو ديدي كه وقتي داري مي خندي بر ميگرده و

 نگاه مي كنه بدون براش قشنگي

اگر يكي رو ديدي كه وقتي داري گريه مي كني مياد باهات

اشك مي ريزه بدون دوستت داره

اگر يكي رو ديدي كه وقتي داري با يكي حرف مي زني

تركت مي كنه بدون عاشقته!!!!

عشق اين روزها

روزگاريست همه عرض بدن ميخواهند

همه از دوست فقط چشم و دهن مي خواهند

ديو هستند ولي مثل پري مي پوشند

گرگ هايي که لباس پدري مي پوشند

آنچه ديدند به مقياس نظر مي سنجند

عشق ها را همه با دور کمر مي سنجند

خوب طبيعيست که يکروزه به پايان برسد

چه ساده است نگاهت

چه ساده بود نگاهم

آنگاه كه فهيدم كه نفهميدي ابهام نگاه عشق آلوده ام را

و چقدر من دوباره تنهايي ام را در آغوش خود ديدم

و چقدر سنگين تر بود اين تنهايي دوباره ام

وچقدر مرا در هم كوبيد اين هديه عنكبوتي ات

كه تمام جير جيرك هاي مرا آتش زد

چه ساده بود نگاهت آنگاه که نگاهت را بي رحمانه

پشت شاخه هاي تاريکي ‍نهان مي کردي

سرشار از هيچ،

سرد و خشک و بي روح

چه ساده بود نگاهم

آنگاه که بوي تاريکي را ندانست

.

و من سرشار از اميد در آرزوي تولد برگهاي درختي نشسته بودم

که نهال يايسه اي بود

چه ساده بود نگاهم

تلخي علاقه انگشتان سردت را بر دستهاي ‍پر از خواهشم ندانست

چه ساده تر است نگاهمان امروز

که به آسمان خيره شده ايم

ساکت و سوخته و خاموش....

زندگي

يک روز رسد شادي به اندازه کوه

يک روز رسد غمي اندازه دشت

افسانه زندگي چنين است عزيز!

تو به من خنديدي

ونمي دانستي

من به چه دلهره از باغچه ي همسايه

سيب را دزديدم!

باغبان از پي من تند دويد

سيب را دست تو ديد

غضب آلوده به من کرد نگاه

سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

وتو رفتي و هنوز

سالهاست که در گوش من آرام آرام

خش خش گام تو تکرار کنان

مي دهد آزارم

و من انديشه کنان

خنده تلخ آدما هميشه از دلخوشى نيست.....

گاهى شكستن دلى كمتر از آدمكشى نيست......

گاهى دل انقدر تنگ ميشه كه گريه هم كم مياره......

يه حرفِ خيلي ساده هم گاهى چقدر غم مياره